Alledaags

derek-thomson-406050-unsplash

Photo by Derek Thomson on Unsplash

Het is rond lunchtijd op een zondagse Zon-dag en ik heb al op mijn hoofd gestaan voor een groep kinderen en hun ouders, het zalige boek ‘Helemaal aan de rand van mij, ben jij‘ van Agnès de Lestrade en Valeria Docampo durven voorlezen als afsluiter van het voorleesmoment en een interview gegeven aan een eerstejaarsstudente orthopedagogie die naar mijn gevoel met een juiste houding in haar studie staat.

Naar de bakker ben ik ook geweest vanochtend. Maar dat is al zo lang geleden en zo alledaags dat u zich wellicht afvraagt waarom ik het hier vermeld.
Onalledaagse mensen kom je daar zelden tegen. Brood ontvangen, afrekenen en weg. Een eventuele goeiemorgen misschien. Of met glunderende ogen een gedurfd Astridje omdat het zondag is. Een enkeling die dat allemaal opmerkt en er plezier aan beleeft.

Dat ik net heb gechat van hier tot in India is wellicht ook niet om naar huis over te schrijven, omdat ik al thuis ben in de eerste plaats. En schrijven aan jezelf is op zijn minst vreemd.
Toch geef ik het vaak als opdracht aan mensen mee. Als perspectiefopdracht. Bijvoorbeeld ‘schrijf vanuit jezelf als tachtigjarige een brief aan jezelf nu’.
Wat wil je aan jezelf vertellen. Wat wil je aan jezelf adviseren of waar wil je jezelf een pluim voor geven.
Welke kwaliteit in jou wil je aanvuren om later tevreden op je leven terug te kijken?

Mister Bean deed het lang geleden al. Een kerstkaart aan zichzelf sturen.


Grappig om je te realiseren hoe een ingenieur vol overgave met een kersttafereeltje speelt. Ingenieus zaken met elkaar verbindt waar een ander, ouder dan pakweg zes jaar, de link niet zou leggen.
Opdat wij zouden kunnen lachen. Misschien omdat dat hem voldoening geeft.
Dat weet ik niet. Ik weet zelfs niet of hij zijn grappen zelf schrijft.
Of dat hij ze steelt van een ander als hij zich begint te realiseren dat ze goed werken.

Wat is ‘stelen’ trouwens anders dan ‘stellen’ en en route een ‘L’ weglaten.
Of ‘strelen’ terwijl de ander er geen zin in heeft. Hup, ‘R’ weg.

Belooft een inspirerende Zon-dag te worden, omdat het er al een is in de eerste plaats.