Let´s go for EHPO: Eerste Hulp bij Psychisch Ongemak

Vorige vrijdag nam ik deel aan een brainstorm over de toekomst van de Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ) georganiseerd door Zorgnetvlaanderen en begeleid door FlandersDC. Twaalf deelnemers aan twaalf tafels bogen zich in het provinciehuis van Leuven over een zestal vragen m.b.t. de toekomst van de GGZ. Er werd in kleine groepjes in overleg gegoocheld met post-its, gekleurde bolletjes en stiften, vragen en eerste ideeën werden doorgeschoven en langzaam maar zeker kristalliseerden zich enkele afgebakende concepten.

Ik ging tevreden huiswaarts. Want aan mijn tafel werd ‘mijn’ idee met negen stemmen op twaalf als beste uitgekozen en uiteindelijk ook plenair gepresenteerd door een enthousiaste tafelgenote. Een cursus EHPO, Eerste Hulp bij Psychisch Ongemak. Nu ja, ‘mijn’ idee…in Canada is het idee bijvoorbeeld al helemaal uitgewerkt.

Wringt daar inderdaad niet het schoentje op dit moment … eerste symptomen van psychisch ongemak die uit onhandigheid vaak verkeerd worden benaderd.

Hoe reageer jij als een kind in de supermarkt op de grond ligt te krijsen?
Hoe reageer je op de zatte nonkel die je nichtjes lastigvalt?
Wat doe je als een collega erg in zichzelf gekeerd is en wel heel vaak het toilet bezoekt?

Een poos geleden volgde ik een cursus EHBO bij het Rode Kruis. Het viel me op dat bij het binnenkomen van de simulanten vaak wel correct werd ingeschat wat het probleem was, maar als het op contact met het slachtoffer aankwam was er vaak onbeholpenheid. Eén van de lesgevers gaf zelfs aan dat ‘het contact met het slachtoffer het moeilijkste gedeelte was’. Vreemd vond ik dat. Is het dan zo moeilijk om iemand gerust te stellen? Duidelijk te maken dat je voor hulp zal zorgen en dat je in tussentijd bij het slachtoffer blijft.

Zelf zou ik mensen graag leren ‘luisteren’. Niet in de zin van ‘nu doe ik wat je zegt’ maar in de zin van ‘ik ben nieuwsgierig naar wat je te vertellen hebt’. ‘Ik wil je begrijpen.’

Ik lees verhaaltjes voor in de lokale jeugdbibliotheek. Over blote beer die zich schaamt. Over een meisje dat tegen de stroom in loopt en in een diepe put valt. Over de moedige giraf die met vallen en opstaan leert fietsen. Superleuk.
Maar hoe je ‘echt luisteren’ aan volwassenen moet leren, daar ben ik nog niet uit…
En daar begint nochtans EHPO, bij luisteren en met heel je wezen aanwezig zijn.

Mocht dit bericht je inspireren en wil je EHPO uitwerken? Graag!
Mocht je me willen adviseren over hoe ik mensen kan leren luisteren. Ook graag!

Laat ik nu maar eerst mijn afwas doen dan.