In het oog van de stilte

carolina-sanchez-b-83117

Photo by Carolina Sanchez B on Unsplash

‘Mediteer jij?’ vroeg hij.
‘Ja, soms’ zei ik.
‘Ik ook. Ik heb dat nodig. ´s Ochtends, om mijn gedachten even een halt toe te roepen vóór ik de dag begin. De trein is daar ideaal voor.’

Het was me niet opgevallen dat iemand me in de gaten had. Ik was gewoon de trein opgestapt en omdat ik de vermoeidheid voelde besloot ik even mijn ogen te sluiten en me te verbinden met mezelf in aanwezigheid van de andere reizigers.
Klinkt wellicht vreemd als je zelf niet mediteert.

Ik had me naast hem gezet toen ik opstapte. Mogelijk had hij me in de spiegeling van de ruit zien zitten. En/of gewoon even opzij gekeken. En/of mijn energie gevoeld.
Het was een vriendelijke man met een open en oprechte glimlach.
Ik wenste hem een fijne dag toen hij een station vóór mij afstapte.

Nu voel ik opnieuw behoefte om me af te sluiten. Te verstillen. Ben ook in de mogelijkheid.
Niets meer omhanden dan een avond om te vullen. Met zelf gekozen dingen. De afwas staat te drogen. Afdrogen en wegzetten doe ik dadelijk, na deze portie woordbreien.
Mijn kersverse wondermooie boekje ‘dans me’ van Karla Stoefs met illustraties van An Candaele net voor een tweede keer gelezen. Zo mooi. Ik maak er mijn nieuwe lievelingsboek van, terwijl ‘Het land van de grote woordfabriek’ van Agnès de Lestrade met illustraties van Valeria Docampo naar de tweede plaats verschuift.

Allebei kinderboeken. Omdat zorgvuldig gekozen eenvoudige woorden en sprekende tekeningen blijk geven van goed te kunnen luisteren. Een vaardigheid die her en der nog wel placht te ontbreken. Er wordt in de wereld veel gezegd, een pak verzwegen maar weinig geluisterd.

Daarom ben ik zo blij dat ik voorlezer en voice-over ben. Tussen de regels door ‘luister’ ik hoe mijn woorden binnenkomen. Bij de kinderen en hun ouders die zitten te luisteren, of bij mijn imaginaire luisteraar die het Daisy-boek uitleent in de luisterpuntbibliotheek.

En hoewel ik het straatlawaai nu niet kan dimmen, geniet ik dit eigenste moment van stilte. In mijn hoofd. In mijn lichaam. In mijn huis.
Een grotere luxe kan ik me niet voorstellen.

Fijn weekend.