De laatste zon

Photo by Caseen Kyle Registos on Unsplash
De laatste zon

De laatste zon schijnt op de gevels
blik omhoog.

En kijk.

De weg vertrouwd maar nieuw vandaag
ik kijk omhoog.

Zo wijs.

De richting van oneindigheid
de zon nabij als vederlicht
ik aarzel niet
ik dicht de tijd

En morgen kom ik thuis.

Zinsbegoocheling

Photo by Peggy Anke on Unsplash

Ik heb nooit leren goochelen
hoe kan ik dan ontgoocheld zijn
teleurgesteld om zoveel schijn
voel ik me erg misleid

Is leiderschap niet meer dan dat
bestaat dan ook Miss Leit
baart pionieren meer van dat
hoe geraak je een illusie kwijt

Lorgnet

Photo by Bud Helisson on Unsplash

het duister wil niet wijken
ik geraak flink op de dool
een bril is aanbevolen
een lorgnet, ietwat frivool

met het handvat in mijn foute hand
kan ik de tijd doen keren
zo word ik wellicht weer bestand
tegen diep donk’re zeren

Billijken

Photo by saiid bel on Unsplash

Het was een woord dat ik niet kende, toch niet als werkwoord.

Billijken.

Ik kende de uitdrukking ‘een billijke vergoeding’ maar werkwoord-variant was me vreemd.
Van Dale zegt “gepast achten, goedkeuren.” Ik weet niet meer in welke context mijn gesprekspartner dit werkwoord gebruikte. Ik gaf alleszins aan dat ik het niet kende.

Nu is het in het kader van een uitbreiding van mijn woordenschat een kwestie van het woord te integreren in mijn dagelijks taalgebruik, anders ben ik het zo weer kwijt. Maar…het bekt niet bij mij. Ik krijg het niet in mijn mond gelegd.

Waarom moeilijk doen als het gemakkelijk ook kan, niet?

Ik gebruik wel ‘gepast achten’of beter nog ‘gepast vinden’ of ‘goedkeuren’ als het aan de orde is. Ook met een beperkte woordenschat kom je al een heel eind.

Billijken doet me misschien teveel denken aan de roze billekes van een baby. Al is het misschien niet gepast, niet billijk, dit als voorbeeld te nemen in deze context.

Nu, ik hou van taal, daar niet van.
Maar dit woord, neen, het wil niet bekken.

Het zij zo.

Ontwaken

Photo by Ashley Batz on Unsplash

in het beseffen dat ik dicht
opent zich een perspectief
in lijn maar niet in kaart
wriemelt zich vertrouwen

zoals een lijn haar -stuk ontkent
als beide eindjes raken
zo ook krijgt mijn gemoed een draai
in dichterlijk ontwaken

Solden dichten

Photo by Vicky Cheng on Unsplash

die jurk is mijn tweede huid
ik draag ze liefst op dagen dat
een greintje trots me daagt

ze slijt niet met de jaren
maar vormt zich met me mee

een jurk voor alle dagen
misschien wil ik er zo´n twee…

Dromen tot het is

Photo by Ahmad Odeh on Unsplash

onder alle informatiestromen
schuilen woorden die doen dromen
harten raken en verwarmen
wat verkild is en gehard

ik wens je energie en kracht
om de onzekerheid van elke dag
met eenvoud en een sprankel
te omarmen in een dans

moge jij je glimlach vinden
door te dansen en verbinden
vol genieten van wat kan
en dromen tot het is

Pittige pirouette voor een dansbaar 2022

Poortwachter

Photo by Photoholgic on Unsplash

haar blik was een meesterwerk zonder gelijken
wij plooiden ons woordeloos naar haar gezag
zijn beklag was wat mager zo zonder een ijkpunt
mevrouw hield de wacht aan de poort van gedrag

Hoedanook

Photo by Debby Hudson on Unsplash

ik schrijf je dat ik aan je denk
onwetend of je ´t fijn vindt

ook hoop ik dat het blij is
wat je voelt doorheen de dag

beklijven is een woord
dat aan mijn tongpunt plakt

ik schrijf je dat ik aan je denk
maar hoe dan ook verzwijg ik