Tenslotte

als vertrouwen zich verschuilt
tussen de zoom van de gordijnen
het maanlicht fluistert
onder een onmetelijke kracht
als willens nillens nooit of nimmer
ziet wat duisternis vermag
glinstert nog licht in weke woorden
waar wat hoop de toekomst zag

Stemplicht

“Vooral je stem” zei hij.
Het was ongeveer een jaar geleden dat ik nog in deze lokale supermarkt rondliep en hij was de enige werknemer die ik nog herkende. Ik groette hem. Hij groette mij terug.
“Je kent me nog na al die tijd”, gaf ik aan.
“Ja, vooral je stem”, repliceerde hij.

Dat me dat telkens weer verbaast, dat mensen mijn stem bijzonder vinden of allerhande eigenschappen toedichten die eigenlijk wel fijn zijn om te “horen”. Misschien moet ik het maar “gebruiken” en systematisch een ingelezen versie van mijn blogberichten maken. Niet dat ze zo lang zijn dat ze beter “hanteerbaar” zijn tijdens het joggen. Veel conditie zal je er alleszins niet bij winnen met het vijfhonderdtal woorden waartoe ik mijn schrijfsels meestal beperk.

Ik nam recent contact op met de lokale inleesstudio om te bekijken of er ruimte is om mijn stem ter beschikking te stellen. Zodat blinden of slechtzienden het luisterboek kunnen uitlenen waar mijn stem aan hangt. Maar blijkbaar zitten heden ten dage, coronamaatregelen indachtig, de tijdslots goed vol.
Wat misschien betekent dat ik een nieuwe bestemming moet zoeken om mijn stem te laten gelden. Ten gelde te maken van gratis gehoor. Zoiets.
Mmmh, daar schort iets aan…

Mijn eigen blogberichten beluisterbaar maken vormt dan misschien een logische keuze.
Want eerlijk, toen ik me kandidaat had gesteld voor het inlezen van luistermateriaal had ik niet gedacht dat ik een drietal teksten zou moeten inlezen ter voorlegging aan een kritische luisterjury, alvorens zelfs maar te “mogen” inlezen. Veel acteurs en actrices worden trouwens afgehouden, omdat ze de tekst teveel “inkleuren”. Maar de jury liet me toe mijn stem al doende te laten groeien. En ze gaf geen inperking over het soort tekst dat ik kon inlezen.

Ik had ook niet verwacht dat een nieuwslezeres van de VRT me op aangeven van mijn nonkel zou opbellen om me raad te geven over het oefenen van mijn stem. Ze raadde me enkele boeken over stemtechnieken aan waarin een oefen-CD zat, waar zij zich mee had voorbereid voor haar job.

Ik had ook niet kunnen bedenken dat ik enkele sessies bij een logopediste zou volgen om de aandachtspunten van de jury verder te vervolmaken. Een half uurtje speedy-consult en dan thuis oefenen. Tja, ik was me toch een beetje onzeker geworden. Inlezen voor onbekenden voelt toch net iets anders dan je stem geven aan het prentenboek dat je je eigen kinderen voorleest. Daar verdoezel ik geen fouten. Niets zo erg als je kinderen laten uitschijnen dat fouten maken niet mag. Als je een fout leest herpak je je, punt. AVI-niveaus en snelheidstesten nog aan toe…

En toch… waar ik bij het begin van mijn avonturen als inlezer van boeken van het uur ‘werktijd’ dat ik ter beschikking had slechts een dikke twintig minuten ‘bruikbare tijd’ haalde, omwille van leesfouten die vooral te wijten waren aan ‘heel erg graag meteen zonder fouten willen lezen’, haalde ik na enige tijd vlotjes een dikke vijftig minuten bruikbare tijd. Wat wel mooi is, toch?! Ik leerde inmiddels ook mijn eigen fouten recht te zetten. Terugspoelen, herbeginnen vanaf het punt waar het nog ok was.

Maar blijven oefenen dus, dat is wat ik nu wens, zodat ik mijn “stemvaardigheden” een beetje onderhoud.

De laatste tijd lees ik ook veel en soms lees ik gewoon hardop. Voor de lol. Om de tekst een extra dimensie te geven. Misschien blijft het gelezene dan beter hangen, wie weet…Misschien kan ik er binnenkort ook meteen een tekening bij maken om ook mijn rechter hersenhelft erbij te betrekken. Of een muziekje bij tokkelen. Zo leerden mijn kinderen in de lagere school de tafels van vermenigvuldiging. Met een liedje. Niet erg bijzonder creatief van samenstelling, maar het bleek wel te werken.

Ik denk dat ik toch maar geen letterlijke inleesversie van dit blogbericht ga maken. Dat is me een beetje te saai. Ik zal doen alsof ik hier tegen iemand zit te vertellen wat ik zonet heb neergepend.
En ik ga er eerst een nachtje over slapen.
Zomaar, omdat ik dat hier en nu bedacht heb.
In stilte.

Just another journey

Photo by Ardian Lumi on Unsplash
Schrijfsels van de afgelopen dagen...
  
 keer me van binnen buiten
 laat mij de lente zien
 mijn dromen nog doorvoelen
 een beetje balsem op mijn ziel
  
 keer me buiten vanuit binnen
 zaai de zaden uit verdriet
 koester nog die warme dagen 
 met wat hoop in het verschiet
  
 beleef me in mijn vroegste uren
 keer me binnen, buiten om
 zeg me dat het zo genoeg is
 keer je, weer me, draai mejom
  
 het is moeilijk te aanvaarden
 maar God zij dank tot mij
 in de prilste van mijn dagen
 maak ik geborgenheid weer vrij
  
 uit liefde
 net als jij
  
 ***********************
  
  
 weet je, in betere tijden aarzel ik niet
 doe een wens, ga naar huis en bemoei je
 je eigen zaken vinden zich niet
 en heimwee dient om te zoeken
 de speld komt tevoorschijn, bedoel je
  
 (ver)roer je niet, stil, doe een wens
 sleur haar zo door het oog van de naald
 keer je om, loop door en leef je
 beleef de wereld als nooit tevoren
 en wees gegroet, beweeg je
  
 misschien is leegte slechts een pseudoniem 
 voor zin in mijn bestaan
 bevind ik me in tussenfase
 quasi vrij van elke waan
  
 het leven mag zich wentelen
 in aanzien van de schijn
 ik ben niet meer dan de verbeelding
 uit de droom van mogen zijn
  
 wie ben ik echt?
  
 je spiegelt me, dat zie ik
 en het voelt niet eens vreemd aan
 ik weet nog welke traan begon
 aan het vormen van mijn waan
  
 wie weet nog wat rechtvaardig is
 op platgetreden paden
 wie leest nog hoe dat voelt, gemis
 en plukt haar laatste dagen
  
 in de tuin van zogeheten onschuld
 zaait ze kruiden voor de nacht
 waarin ze slapen had verwacht 
 in haar hoop het tij te keren
  
 warms voor-Al,
 Fiducia 

Kort nieuws

Door onvoorziene verstandigheden volgt er op dit uur geen verslag meer van de toevallige ontmoeting waar ik vandaag niet naar op zoek ben gegaan.
Het was wel een fijne dag, dank om ernaar te peilen.

Het stilzwijgend contract met ingang van 7 juli 2019 waarin u als lezer werd beloofd om dagelijks een verslag van een toevallige ontmoeting onder ogen te krijgen, wordt met ingang van nu verlegd tot 7 juli 2020.
Het kan zijn dat dit soort voorvallen nog gebeurt en er een beetje rek op dit traject komt.
Fiducia is vrij onvoorspelbaar op dat vlak. Maar lezen blijft gratis hier, zolang de voorraad mij trekt.

Een gewaarschuwd man is er twee waard. Wat ontmoetingsgewijs tot dubbele leespret leidt. Of mag de ontmoeting dan niet meer ‘toevallig’ worden genoemd?

Genoeg gezeverd. Tot daar dit kort(e) nieuws.
Warms.