Een tint-eling

Photo by Al Yeacha Irfan on Unsplash

De douche heeft me deugd gedaan. De droge kleren ook. Normaal gesproken zou ik op dat uur van de dag gewoon gekozen hebben om mijn spullen een beetje nonchalant weg te leggen en aan het eten te beginnen, maar niet nu. Heb geluisterd naar wat ik nodig had. Vorige fase bewust afronden, volgende fase als herboren instappen.

Het is me nooit eerder overkomen. Het boek was trouwens ook bijna uit. En niet eens zo goed. Maar ik werd dus emotioneel bij een stuk dat ik inlas. Ik voelde mijn stem overslaan. De voorlaatste pagina. Waardoor ik moest stoppen, terugspoelen en opnieuw inhaken met dezelfde woorden, hopend dat de emotie bij deze herkansing niet te fel doorschemerde in de stem die ik activeerde om de woorden vleugels te geven.

Ik zou het immers de luisteraars niet aan willen doen, dat ze zich gaan afvragen of alles wel ok is met die inlezer…
Alhoewel, extra laagje op de ‘beleving’
Empathie trainen via een omweg…

Neen. Ik heb me herpakt en het boek is dus uit, of beter: ‘helemaal ingelezen’ nu. Klaar voor de Luisterpuntbibliotheek…misschien na nog een screening door de studiomeester. Volgende week vat ik een nieuw boek aan.
Ik was allang blij dat er deze week een exemplaar tussen de ‘voorraad’ lag dat ik wel zag zitten. Voor mij liever geen fantasy of thrillers. En graag zo nu en dan eens een pareltje dat één of andere prijs won of waardig is…

Misschien was het gewoon wat veel ineens vandaag…
De afgelopen dagen…weken…?!

Eerst een afspraak in het ziekenhuis voor een babbel met hoog ‘spuigatvermogen’ en nadien nog een tocht, een wacht en een onderdanig overgeven aan een prikje voor nader bloedonderzoek. En dan de uitgang niet meer vinden, en moeten vragen en me intussen bedenken dat ik niet graag rondloop in ziekenhuizen dezer dagen.
Fiets op en weer verder.

Maar dan thuisgekomen een tevreden huisgenoot aantreffen die nu helemaal overtuigd is dat een Waardevol cadeau anders binnenkomt bij een ontvanger dan wat centjes…
Omdat hij er zelf een voorbeeldje van toonde, inclusief verhaal bij vertelde.
Beetje voldoening toch.
Waar een ui als metafoor al niet goed voor is…

Dus…mijn doucheke…
Spoelde ik met de waterstraaltjes van de douche het laagje dat bleef plakken en zo fluïditeit afremde van me af, zeepte ik me in met mijn favoriete zeepke en liet verse watertintelingen me een streepje lichter toewerken naar het avondmaal.

En ja, dat is dus zo een truukje dat ik soms over het hoofd zie in mijn arsenaal truukjes: neem nu gewoon eens een goed doucheke…

Voilà. Bij deze even her-varen.
Heeft ook te maken met (W)aardigheid, toch? Cadeautje voor jezelf.

Jezelf een tinteling geborgenheid gunnen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.