Onomkeerbaar

Photo by Avis Indica on Unsplash

Te laat. Ja, ik was dus te laat.

Ik had nochtans mijn wekker gezet, het alarm gehoord en snel gereageerd. Maar mijn wekker bleek een beetje vooruit te lopen. Of was het achteruit.
Verdorie, ik ook altijd met driehoeksmeting…

Bovendien had mijn tipi zichzelf wijsgemaakt dat ze dringend behoefte had aan wat ruimte voor zichzelf.
Kreeg haar voor de donder niet open en mijn intentie was nochtans me in haar geborgenheid lekker te installeren bij een soepkom.

Niks aan te doen.
In zo´n gevallen is ‘loslaten’ het enige wat snel ruimte geeft voor iets anders.

Toch voor de zekerheid maar een vuurpijl gestuurd naar het stamhoofd om mijn toestand door te geven. Te wijzen op de eigenwijsheid van de laatste lichting tipi´s, dat ook.
Het kan een productiefout betreffen natuurlijk. Maar dan zou hij wel naar de leverancier doe-kwapperen om dit te laten rechtzetten. Hem kennende zou hij dan zeker ook een schadevergoeding kunnen losweken. Of losdagen zelfs, met wat geluk.

Het is vreemd, maar zelfs met onze reorganisatie naar zelforiënterende ecosystemen heb ik toch nog het meest vertrouwen in mijn stamhoofd.
Ach,…vertrouwen.

Maar ik vind het dus belangrijk te blijven wijzen op hardnekkige Indianenkuren.
Ugh nog aan toe. Vlugh ook wat.
Ik tel tot drie.

En dat niet alleen in verband met het regenwoud trouwens.

Vorige keer hadden ze gesjipoteerd met de kleuren van de tipi´s. De levering was niet in onze doordachte want duurzame Indianenstijl. Ze hadden het groen een tint lichter gemaakt dan we gevraagd hadden. Probleem is dat als we dan de goden aanroepen vanuit onze tent, om hen te helpen onze moeder aarde en haar inhabitantes te redden, er miscommunicatie ontstaat. En dat vertraagt de hele boel.

Dan moeten we weer elke avond het gedichtje opzeggen van janneke maan vooraleer het groen weer wat kleur begint te krijgen, en de goden ons zonnestelselmatig terugvinden.

Ik kan hier trouwens ook met mijn wekker toeren uithalen om de tijd terug te draaien, ik bedoel om weer naar een leefbare situatie terug te gaan waar wekkers nog niet nodig waren omdat je aan je kleine teen kunt voelen hoe laat het is.
Neen, al lang geen vijf voor twaalf meer. Haal maar een nieuwe batterij legkippen. Het zal niet helpen.

En dan nog…dat wil dan ook nog niet noodzakelijk zeggen dat mijn tipi meer respect toont vanaf dat moment.

Ach wat. Zolang er soep is hoeft de wereld niet veel soeps te zijn.
´t Is maar hoe je het beklijft.

Zught.

2 antwoorden op “Onomkeerbaar”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.