A search for meaning

Photo by Stefan C. Asafti on Unsplash

Wat is zinvol?
Zonet hoorde ik iemand verkondigen hoe storend ze het vindt dat eten en drinken, toiletbezoek en slapen noodzakelijke levensactiviteiten zijn. Ze vindt die activiteiten tijdverlies.
Liever zou ze op elk gekozen moment kunnen doen waar ze zin in heeft.
Gewoon, de activiteiten die ze wel zinvol acht. Of die plezier geven misschien.

Zo heb ik nog nooit gedacht over mijn noodzakelijke levensfuncties.
We hadden net daarvoor wel samen geconcludeerd dat één van de fijnere belevingen in een mensenleven erin bestaat om een volle blaas, die veel te lang opgehouden is, uiteindelijk te kunnen legen. De lichamelijke sensatie die je dan voelt, is blijkbaar bij meer mensen intens en deugddoend…

Ik heb al vaak overdacht dat ik eigenlijk veel zinvollere projecten heb mogen doen als vrijwilliger, dan als betaalde kracht. Als vrijwilliger heb ik een grotere mate van vrijheid in wat ik wel of niet doe. In een betaalde job moet ik er de lastige taken meestal gratis (en liefst zonder morren) bij nemen. Zelfs als ze bitter weinig bijdragen aan de missie van de organisatie. Zoals het bijhouden hoe lang je bezig bent met bepaalde activiteiten. Waarvoor je dan tijd moet vrijmaken die je beter aan zinvolle dingen besteedt…Toch?!

‘Kwantiteit’ heeft voor mij veel minder waarde dan ‘kwaliteit’. Ik ga voor verhalen boven cijfers. Cijfers raken me zelden. Een goed verhaal zet me niet zelden in beweging.
Ik wil er dan ook graag zelf vaardig in worden en analyseer graag wanneer en waarom iets me raakt. En ik lees best wel gulzig in boeken die over storytelling gaan. De kracht van verhalen. Anekdotes die verschil maken.

Ik vind dat wel iets hebben. Mensen op leeftijd die nog steeds nieuwsgierig zijn en op zoek gaan naar woorden, beelden of muziek…die bij hen muziek maken. Die snaren raken. Die energie in beweging zetten en misschien nieuw geluid creëren dat kan bijdragen aan de symfonie die ons leven doet zingen.
Een mens is nooit te oud om te leren.

Verbinding. Mogen geraakt worden. Zelf mogen raken.
Een vuurtje in mensen aanwakkeren.  

Waarom kijken ‘we’ graag naar voetbal?
Is dat zinvol? Zorgt dat voor verbinding?
Het is alvast interessant te luisteren naar de gesprekken die zich ontvouwen voor een TV-toestel waar voetbal wordt getoond.
Meningen, hoop, uitroepen…met of zonder een drankje erbij.
Met of zonder alcoholpercentage. Commentaar op de commentaar die de beweging van de bal en de man die hem speelt, hem opvangt, doet opspringen…vergezelt.
Verontwaardiging, duiding, samen op onderzoek hoe dat nu allemaal zit en hoe het had moeten zijn.

Gelukkig is er een pauze tussen twee helften. Voor een plasje, een drankje, een zucht van opluchting. Dat die basale levensfuncties een welkome interventie betekenen op gepassioneerde, gepasseerde of plompverloren voetbalmomenten.

Er zijn nog zekerheden in het leven…
Lang leve onze basale noden!


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.