Het concept tijd

Photo by JESHOOTS.COM on Unsplash

Wachten duurt soms lang.

Ik herinner me mijn petekind toen hij nog in de kleuterschool zat. Voor een periode ben ik hem onder de middag gaan afhalen van school, om hem daarna bij mij thuis een boterhammetje te geven en hem te slapen te leggen.

Op de fiets wees hij dan vanop zijn zitje aan het stuur op alle auto´s die hij zag en benoemde ze met hun merknaam en kleur. Een twintigtal minuten later, boven zijn boterham, zakte zijn spraakzaamheid dan al wel een ferm niveau en eens in bed verzonk hij snel zonder gemor in zijn middagdutje.

Als ik dan een uurtje of wat later mijn roepnaam hoorde, ging ik hem boven halen.
Ik verwittigde hem ook alvast dat ik hem gehoord had. Even roepen: ‘Ik kom.´
Maar tegen de tijd dat ik op de vijfde trede stond waren zijn woorden al veranderd in
‘goh zeg, waarom duurt dat altijd zo lang?’
Dan zag ik hem, vol verontwaardiging, rechtop in zijn bed zitten met een bedrukt gezichtje.
Ik vond dat best grappig.

Perceptie van tijd.
Ook ik ben er niet al te best in het begrip ‘tijd’ juist in te schatten.

Ooit deed ik mee aan een experiment waarbij we rechtop moesten staan in een ruimte, onze ogen gesloten, waarbij we onze hand moesten opsteken als we dachten dat er twee minuten verstreken waren.
Ik was te snel.
Er was toen wel één iemand in ons gezelschap van een twintigtal mensen die het volledig correct had ingeschat. Arm, check! Exact twee minuten voorbij.

‘Tijd heb je niet, die maak je met keuzes.’
Tijd verlies je ook, met sommige keuzes…
Nu ja…wat is verliezen als je de geplande invulling van de tijd vervangt door een andere invulling. Wellicht zijn er niet veel mensen die dat kunnen. Of, beter gezegd, die erin slagen die andere invulling ook interessant te vinden.

Als je aan de bushalte staat en er passeren op een half uur tijd vijf bussen waarop de melding ‘geen dienst’ staat, dan heb je verschillende keuzes.
Je kan kiezen erop te vertrouwen dat er binnen afzienbare tijd een bus zal opdagen die stopt en bereid is je mee te nemen.
Je kan kiezen je geplande activiteit op te geven en terug te keren op je passen om een andere invulling van tijd te vinden op of kortbij je vertrekpunt.
Of je kan wat observeren. Observeren wat je voelt, denkt, ziet…of overdenken wat de verborgen boodschap zou kunnen zijn achter zoveel ‘pech’.

Jaja, ik hoor je al zeggen…de auto, dat is inderdaad ook een optie maar nu even niet relevant in deze exploratie. 😉

Hoedanook. Ik heb vaak geen benul van tijd.
De dag van de week wil nog wel lukken, maar de exacte datum, het uur…tja.
Gelukkig zijn er hulpmiddelen. Of mensen in de buurt die graag nog eens een blik op hun fancy horloge werpen om je te helpen met dit vraagstuk. En je meteen trots te verkondigen hoeveel stappen ze al hebben gezet. En wat hun hartslag is. En te zwijgen over de prijs van dat horloge. Of net niet…

Jaja, tijd staat niet stil.
Vooruitgang kan je ook niet stoppen.
Maar stilstaan en voelen hoe je tijd echt wil invullen. Dat kan nooit kwaad…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.