In gesprek

Photo by Thomas Kinto on Unsplash

Moed wordt geboren uit pijn die erkend wordt.’
Zo las ik het in een boek van Brené Brown met de titel ‘Verlangen naar verbinding.’

Ik was helemaal niet van plan om dat boek ter hand te nemen. Het stond echter vanop mijn boekenkast met me te flirten en ik heb het dan maar meteen vastgenomen en in één dag uitgelezen. Beetje gulzig omdat de woorden me meetroonden.

Eigen boeken lees ik met een potlood in de aanslag. Ik duid bij het lezen alle passages aan die op één of andere manier mijn bijzondere aandacht trekken.
Als ik het boek interessant genoeg vind dan doe ik een poging om de inhoud duurzaam te incorporeren. Zodra het boek uit is, ga ik opnieuw door de aangeduide passages en schrijf ze over op papier. Als een passage niet helemaal naar mijn mond is geschreven maak ik er een eigen versie van die op dat moment ‘juist’ voelt. En zo fiets ik door heel het boek. Om vroeg of later eventueel nog met een gekleurde stift mijn notities te voorzien van wat markering her en der.

Zo heb ik van allerlei vermeldingen in het boek van Brené Brown een andere oneliner gecreëerd: ‘Onze pijn heeft het recht om gehoord te worden.’

Een tijd geleden opperde ik nog om te dansen met pijn die zich aandient.
Maar een eerste-hulp-bij-zielepijn-instrumentarium kan nooit uitgebreid genoeg zijn, toch?!

Neen, ik wil hier even aanhalen hoe ik enkele dagen geleden op een andere manier op verkenning ben gegaan in mijn relatie tot pijn. Ik ben ermee in gesprek gegaan. Ik heb haar gevraagd wat ze me wilde duidelijk maken. Niet dat ‘we’ er zijn uitgeraakt, maar ‘ze’ voelde zich blijkbaar wel gehoord en is een beetje naar de achtergrond verdwenen. Misschien om zich te bezinnen over het waarom van haar profileringsdrang…

Om dit soort verkenningen in te duiken moet je bewust tijd en ruimte nemen. Het vereist moed om pijn in de ogen kijken en daarbij te beslissen: ‘Ik ontken je niet. Ik zie je. Ik hoor je. En gun je tijd om te zijn.’

Recent kreeg ik van iemand een spreuk van Plato doorgestuurd:
Courage is knowing what not to fear.’
In eerste instantie dacht ik: ‘dat klopt toch niet?’ Maar bij nadere exploratie kon ik wel een standpunt vinden waardoor deze uitspraak zeer waar en wijs werd.

Het vergt moed om in gesprek te gaan met zielenpijn.
Brené Brown heeft het over ‘de wildernis’ als ze verkenningen beschrijft die veel moed vergen.
En of het nu dansen, luisteren of ‘samen zingen’ is…het moment zelf maakt wel uit welke verbinding het best werkt. Het is een kwestie van intunen en afstemmen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.