Leren waarderen

Onlangs heb ik de film ‘Chocolat’ met Juliette Binoche en Johnny Depp nog eens gezien.

Het lijkt wel of ik elke keer als ik dergelijke films bekijk iets nieuws ontdek. Ik heb dat vooral bij films die over een thema gaan dat universeler is dan wat zich op het scherm ontvouwt. Nu, misschien moet je wel alle boeken, films, theatervoorstellingen, CD’s … cultuur tout court, meer dan één keer laten binnenkomen om het ten volle te leren waarderen.

Recent kreeg ik een aantal CD’s met klassieke muziek van iemand met wie ik een tijdje daarvoor een fijnzinnig klassiek concert had bijgewoond. Hij drukte me op het hart dat het zou kunnen dat ik één van de opnames niet meteen mooi vond. Hij adviseerde me de CD dan even opzij te leggen en er na een tijd toch nog een keer naar te luisteren. En eventueel nog eens en nog eens…
Te volharden in waardeerpogingen.

Zo adviseerde mijn ex-schoonvader me jaren geleden hetzelfde i.v.m. het consumeren van alcohol. Of dat zo een goed advies is daar kan je over discussiëren, maar zijn intentie was alleszins mooi. Hij wou me laten ervaren dat op een bepaald moment iets niet lusten niet per sé betekent dat je het een tijd later nog niet lust. En zo was het inderdaad. Ik lustte tot mijn vijfendertigste geen enkele alcoholische drank en nu kan ik wel genieten van een lekkere wijn of een fris bier.

Verslaafd worden aan cultuur zal wel niet kunnen, onderstel ik. Al zou ik me wel kunnen inbeelden dat ik binnenkort een poster van Johnny Depp boven mijn bed hang in de hoop dat hij eens voorbijvaart in mijn dromen.

Ik heb dat trouwens nooit gehad, de fase waar je idolen aan je muur hangt. Wat ik wel deed en waar ik van genoot is bekenden en onbekenden op ‘sprekende beelden’ overtekenen en die tekening dan aan de gladde deur van mijn ingebouwde kast hangen.
Aan mijn muur hing rond mijn zestiende enkel een grote foto van mezelf die ik bij wijze van sportprestatiegeschenk had gekregen. Al was ik ook toen zeker niet mijn eigen grootste idool.

Goed. Herhalen om te leren waarderen.
Je moet tot je wil, dan moet je niet meer.
Misschien is dat wel een mooie samenvatting.

Ik vind herhaling wel fijn. Ik ervaar het meestal niet als iets saais maar als een kans om nieuwe dingen te ontdekken.
Ga dus nog maar een beetje door met cultureluren, Fiducia.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.