Moeder (w)aarde

Photo by Suhyeon Choi on Unsplash

Ik ben een moeder. Maar ik ben niet moeder aarde.

Wat zou ik in haar plaats doen, onder de huidige omstandigheden?
Hoe zou ik nog mijn liefde tonen aan alles wat in mijn schoot is gegroeid?
Het licht en haar schaduwkanten.
De duisternis en haar lichtpuntjes.
Het groen en haar ingrepen.
De ingrijpende gebeurtenissen en hun naweeën.

Een moeder moet ogen op haar rug hebben en een olifantenhuid. Niet persoonlijk nemen wat ze, vooral in de pubertijd van haar kroost, naar haar hoofd geslingerd krijgt. Geduld tonen waar een woedeuitbarsting een eenvoudigere reactie is.

Moeder (w)aarde.
Zou Fiducia daarnaar streven?
Van een moeder (w)aarde te worden?
Maar welke waarde dan? Is er een waarde die boven het maaiveld uitsteekt op het meest duurzame land?

Laat die waarde dan liefde heten. Dat woord omvat veel en is niet eenduidig te omschrijven.
Wat voor de één liefde heet, heet voor de ander beklemming.
Laat liefde vrijheid geven en koesteren waar nodig. Liefde als antwoord op angst.

Geen gedrag is vreemd als je de context in rekening brengt. Ook deze spreuk heeft haar plek in dit verhaal. Het gedrag dat voortvloeit uit angst is immers niet in één woord te omvatten. Kan verschillende richtingen uitgaan.
Liefde en angst als tegenpolen. Gedrag zelf kiezen vanuit een bewust-zijn, vanuit welke pool je ook vertrekt.

Alleszins heb ik zelf al gemerkt dat je zelfs bij angst de keuze hebt om je hart te verzachten en liefde te leven.
Eenvoudig is het niet. Maar verzachten doet het wel.

Rest me een brief te schrijven om verduidelijking te vragen.

Waarde aarde,

Wat heeft u nodig om het moederschap vol te houden?
Wat kan ik daarbij voor u betekenen?
Hoe kunnen wij moeders ons verbinden in waarden?

Veel liefs,
Fiducia

PS: ik draag met u mee

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.