Aankondiging

Photo by Erik Odiin on Unsplash

Dan neem ik de bus en zie ik ze niet aangekondigd staan op het elektronisch paneel aan de halte.
Dus neem ik de bus eigenlijk niet.
Of toch, want voor de zekerheid ga ik even kijken op een algemeen aankondigingsbord een eindje verder en inderdaad, daar staat ‘mijn’ autobus wel tussen.

Dan maar wachten aan het juiste perron. De twee aangekondigde autobussen dienen zich niet aan. Plots popt ‘mijn’ lijnbus er toch tussen op het paneel. Maar een kwartier voorbij tijd daagt diezelfde lijnbus nog steeds niet op en is ze inmiddels ook alweer van het paneel verdwenen wegens ‘tijd verstreken’.

De vrouw die op me afstapt ken ik. Bij een eerdere busrit heb ik haar aangesproken omdat ze in lagere schooltijd naast een klasgenootje van me woonde. Ze heeft het over de vertraging en dat deze bus toch meestal op tijd is. En ze heeft het ook over de wegomlegging die binnen enkele dagen gepland staat.

Ze is geduldiger dan ik.
Ik neem afscheid van haar, wens haar nog succes voor de rit en ga eens koekeloeren of ik bij de spoorwegen wat meer geluk vind.

‘Mijn trein’ (oh wat voel ik me rijk) stond op mijn smartphone aangekondigd en heeft blijkbaar enkele minuten vertraging. Dus print ik snel een ticket aan de vernieuwde automaten en vervoeg de wachtenden op het perron waar ‘onze’ trein zal vertrekken (en toen waren we samen rijk en dat is leuker dan alleen).
Vertrekken doet hij ook, beetje te laat, maar netjes bollend. De machinist regelt de weerstand prima bij elk vertrek.
Puik werk om je stroom zo in de gaten te houden.
Onze stroom. (Oh, wat zijn…)
Ik dwaal af.

Waarom ik de bus wil nemen als ik ook de trein kan nemen? Dat laatste gaat toch sneller?
Wel, omdat ik eigenlijk wel graag met de bus rijd. Dan observeer ik de mensen die op- en afstappen. Beoordeel de rijstijl van de chauffeur, vooral in de hevigheid van remmen, in muziekkeuze soms. In vriendelijkheid en geduld ook. Het heeft me trouwens al een paar blogberichten opgeleverd.

Maar waarom ik begon met dit bericht was dat ik echt niet begrijp dat anno 2019 de aankondiging op de panelen niet is afgestemd op de realtime situatie. Als we met de smartphone onze locatie kunnen bepalen, dan moet dat toch ook met autobussen kunnen. En dan kan dat toch niet wereldschokkend zijn om één en ander te linken zodat de mensen weten waar ze echt aan toe zijn als ze aan een halte staan te wachten. Toch?!
Misschien werkt het alleen via app en niet op de panelen die er staan…

Een vriendin van me zei eens dat haar partner een app had geïnstalleerd bij haar en hun kroost om ieders geografische locatie te kunnen zien, realtime.
Dat vind ik er een beetje over. Beetje creepy zelfs, toch?!

Maar ‘busje komt zo’ kan een nieuw melodietje krijgen als het aftellen ook werkelijk gevolgd wordt door het opdagen van je duurzame vervoermiddel.

Als er dan maar geen speelvogels opdagen die al die busjes beginnen manipuleren en andere wegen laten rijden. Stel u voor. Misschien is dat wel wat nu gebeurt met die aankondigingspanelen.
Beetje spielerei van medewerkers bij de openbare vervoersmaatschappij.
De deugnieten.

Zei ik niet ooit ergens dat werken ‘spelen’ moet worden?
Lap, weer een bericht dat pas ergens op slaat als het geschreven is.
(Oh, wat zijn het/zij/wij deugnieten)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.