Woordcadeautje

Photo by Shot By Ireland on Unsplash

Zij was op reis en jarig.
Ik was thuis en dochter.
Dus besloot ik haar alvast naast het telefoontje ook een woordcadeautje te bezorgen via een e-card.

Ik ging voor één van mijn vroegste herinneringen. Bij deze de originele tekst nadat ik hem aanpaste 😉
Bovenstaande foto is ukkig. Mijn mama al lezend gelukkig. Zo mailde ze me.

Dochter´s verste herinnering voor de jarige!

Ik loop in mijn mooie roze jurk die mijn mama zelf gemaakt heeft door de gang van de kleuterschool. De juf achterna. Ons dansje hebben we al achter de rug.
‘Kisses for me, save all your kisses for me…Bye bye baby, bye bye…’
Ik vind het nog steeds stom dat ik niet met S. heb mogen dansen maar wel met die stomme P. met zijn stomme rosse piekjeshaar.
Mijn mama heeft ook ros haar maar dat is anders. Dat is mooi.
Want zij is lief en niet stom.

Vandaag is mijn mama komen kijken naar ons dansje voor moederdag. Ik loop nu achter juf S., want ze heeft me gevraagd even mee te komen om iets heel speciaals te doen. En als juf dat vraagt dan ga je mee, zelfs al begrijp je niet wat ze allemaal probeert uit te leggen.


Ik moet op een podium klimmen dat hoger komt dan mijn knieën. De rok van mijn jurk en de voering hupsen wild omhoog en ik huppel verder tot net naast de juf, die achter een hele grote ton staat. Ik zwaai stiekem naar mijn mama die met enkele andere mama´s aan een rond tafeltje zit vooraan vlakbij het podium.


Ik krijg de opdracht om bonnetjes uit de ton te kiezen en aan de juf te geven, die ze daarna voorleest. Ik heb al snel door hoe het werkt zodat ik eerst even op het bonnetje van mijn mama probeer te kijken om daarna
met een onschuldige hand in de ton hetzelfde bonnetje te zoeken. Ik vind het immers fijn mama blij te maken.

Maar er liggen wel heel veel bonnetjes in de ton en ik hoor de mensen lachen. Ik stap dan maar snel af van mijn plan en doe zoals me gevraagd wordt. Al vind ik dat wel minder interessant en ook een beetje erg voor mijn mama. Mijn mama heeft niets gewonnen en toch moet ik al teruggaan naar de klas met de andere kindjes.


Toch ben ik blij dat ik dit heb mogen doen en ik denk dat het komt omdat ik de mooiste jurk draag vandaag.
Mijn mama heeft die dus gemaakt.

Mijn mama kan mooie kleren maken.

Nog dikke zoenen van mezelf en de kleindochters.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.