Ontluisteren

Photo by Lavi Perchik on Unsplash

Neen, de betekenis zoals bedoeld in het boekje staat wellicht niet in mijn dikke van Dale.
Ik zal mijn blogbericht afsluiten met toch een check van deze onderstelling.

Met ‘ontluisteren’ bedoelt W.A. Mathieu in ‘The listening book’ dat je tracht de associaties los te maken die het geluid dat je waarneemt teweegbrengt.  Hij raadt dit aan als eerste deel in een luister-meditatie: eerst ontluisteren, dan luisteren.

Ontluisteren betekent dat je het denken en gevoel losmaakt van wat je hoort. Dat je puur het geluid waarneemt.
Zo hoor ik het tikken van mijn vingers op mijn klavier, maar heb ik er verder geen gedachten bij. Wellicht omdat mijn gedachten zijn gevuld met het volgende woord dat ik ga schrijven. En dan maar zien of mijn vingers kunnen volgen. Dat kunnen ze. Heb al gemerkt dat typen sneller gaat dan handschrift. Al is handschrift dan weer te verkiezen voor optimaal effect bij freewriting, omdat handschrift de hersens op een andere manier aanspreekt dan typen. Dat kan ik wel volgen.
Ook foutcorrectie gaat anders en heeft een ander effect. Freewriting behoeft trouwens geen correcties. Al wat komt is goed.

Maar waar zat ik…

Ik zou gewoon voor de lol en wat variatie eens een geschreven tekst kunnen fotograferen en posten. Maar dan geef ik me wel erg bloot natuurlijk. Er zijn immers mensen die handschrift onderzoeken en op basis daarvan je persoonlijkheid gaan typeren. Stel u voor.

Nu komt de herinnering bovendrijven aan die kleine pre-Fiducia-kleuter, die ik ineens weer ietwat ongedurig speelvogel-klaar voel zitten op haar knieën, met in haar hand een potlood en op het glazen salontafeltje vóór haar een groot wit A4-blad. Wachtend op inspiratie.
Ik hoorde mijn mama tegen het bezoek zeggen dat het bewezen is dat slanke kindjes slanke kindjes tekenen en dikke kindjes dikke kindjes.
Ik voelde twee paar ogen op mijn rug gericht.
Mijn blad was nog leeg. Maar een inwendige glimlach stuurde mijn hand aan en ik tekende prompt een dik kindje. Hoewel ikzelf een slank kindje was. Verder dan de triomfantelijke inwendige glimlach reikt mijn geheugen niet.

En die keer toen er bezoek kwam net toen mijn mama mijn haar aan het drogen was. Ze vroeg me het woordje ‘haardroger’, jawel met 3-r´en, even te ‘demonstreren’. Ik zei prompt ‘aajdjogej’ en lachte binnensmonds met een uitgestreken gezicht waarvan de ogen het effect detecteerden.

Maar had ik het niet over ontluisteren?
Doet me denken aan onderstaand grapje:

Gevonden op https://www.omdenken.nl/inspiratie-en-verhalen/het-beste-van-2018

Maar dus, ‘ontluisteren’. Dat zou ook een aanloop naar ongehoorzaamheid kunnen zijn.
Of wacht, de Dilbert strip behandelde ook recent zoiets:
https://dilbert.com/strip/2019-03-27

Misschien is dat wel een mooi excuus. Als je nog eens aan het luisteren bent naar iets of iemand waar je merkt dat je afdwaalt, gewoon zeggen dat je aan het oefenen bent in het ontluisteren. Om ‘echt, beloofd!’, daarna met eens zoveel aandacht weer te luisteren.

Vandaag bij het voorlezen in het kader van de jeugdboekenmaand heb ik trouwens voor de derde en vierde keer op rij ervaren hoe stil en aandachtig negen- en tienjarigen naar een verhaal kunnen luisteren. Naast een applausje kreeg ik deze keer trouwens een complimentje van één spontane jongedame: ‘jij kan keigoed voorlezen!’
Die ‘flapuitspraak’ maakt mij nu nog blij. Zucht. Geniet, geniet. Glimlach. Gloei. Dwaal af.
Backspace…? NOT!

PS zoals beloofd: ontluisteren in de dikke van Dale – één betekenis: ‘van zijn luister beroven’.
En voor het woord ‘luister’ in deze uitdrukking, kies ik er ‘glans’ uit als betekenis.
Alsof de oorsprong van het geluid, de glans zou uitmaken.

Ontluisterende conclusie?!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.