Schrijven en opluisteren

Photo by Nayanika Mukherjee on Unsplash

Ik heb een nieuwe bezigheid ontdekt die me plezier en voldoening geeft: het ‘opluisteren’ van kleding.

Enkele dagen geleden had ik al een broek een extra toets gegeven, door her en der de lichtgrijze siersteken aan voor- en achterzakken te vervangen door een rode draad van dezelfde textuur. Vandaag heb ik een broek uit de kringloopwinkel die perfect ‘fitte’ maar iets te kort bleek, langer gemaakt door eerst de zoom los te prutsen. Er was nog geen verkleuring van de stof te zien, dus heb ik het boeltje gladgestreken en op de lengte voorzien van een sierstiksel. Ook bij één achterzak heb ik er een beetje leven in gebracht.

Er zat trouwens nog een ticketje van een GSM-herlaadbeurt in de achterzak.
Wat me eraan herinnert dat ik net vanmiddag vernam dat dit soort kasticketjes niet bij het papierafval mogen.
Papier dat niet bij het papierafval mag.
Ook papieren zakdoeken niet blijkbaar, ook dat wist ik niet. Al gooi ik ze sowieso wel bij het restafval als ze gebruikt zijn…nu ja…

Ik vraag me vaak af of andere mensen ook soms zo´n moeite hebben met sorteren.
Vaak twijfel ik, dan sta ik daar te dralen met dat afval in mijn hand.
Ik maak ook mijn verpakkingsafval schoon vooraleer ik het weggooi. Plastic, glas, blik…Papieren zakdoek dus niet 🙂

Als mijn blik valt op andere vuilniszakken zie ik er vaak de smurrie nog inhangen en spot ik ook meestal vreemde eenden tussen de zwanen.
Om er even sprookjesgewijs een lapsus tussen te flansen.

Misschien moet ik maar eens vóór het reduceren van verpakkingsafval tot vuilnis, bekijken waar het afval opluistergewijs haar dienst nog kan bewijzen.
Zo toonde een jongedame me onlangs op haar smartphone enkele handtassen gemaakt met de klepjes waarmee je blikjes opentrekt…die dingen zullen wel een naam hebben, maar laat ik ze voor de eenvoud even ‘blikopentreksels’ noemen.

Er zaten mooie exemplaren tussen.
De moeder van de jongedame gebruikt deze voorbeelden als inspiratie om in haar lessen technische activiteiten mee aan de slag te gaan met haar puberleerlingen.
En de afgewerkte creaties verkopen ze dan op de opendeurdag van de school.

Maar hoe combineer ik het schrijven met het opluisteren?

Vanochtend viel me zwaar. Ik heb mezelf opgelegd te schrijven, met de hand.
En ik heb er alvast vanochtend op die manier een heleboel uit gehuild.
Neergepend. Van me afgeschreven. Losgelaten…misschien.

Ik neigde zelfs de drie pagina´s per dag te verhogen tot drie maal drie pagina´s per dag.
Tijdelijk verhoogde dosis. Tot dit hoofd weer vrede vindt met mij.

Mijn hoofd opluisteren, opgeluisterde kleding aantrekken en dan hoor ik straks misschien tussen het piekeren door de pimpelmeesjes nog zingen…

Huh?! Waar haalt ze die pimpelmeesjes nu ineens vandaan?
Ja, dat zou je je kunnen afvragen…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.