Spectrum

Photo by Andraz Lazic on Unsplash

Het geluid van stilte. Er valt zoveel in te ontdekken.

Stilte kunnen vinden tussen de razende auto´s aan de straatkant. Maar toch maar gauw de laptop meenemen naar mijn klaptafeltje aan de achterzijde van het huis. Met zicht op mijn koertje, onze boom en zijn zoekende herfstbladeren.
Het gaat op deze plek toch net iets makkelijker om tussen al het geluid de stilte te detecteren en ook mijn lichaam daarin mee te nemen. We stillen ons.

Ik zal eens even zoeken of ik ergens nog een gedicht over stilte heb. Momentje, ik ben zo terug 😉

Afstand
ze vult haar lege hand op met verdriet
en ziet hem niet

de arm die naar haar reikt
en niet bereikt
waar elkeen naar verlangt

een aai
een lach
een samen

in ijle stilte huil je niet

4 antwoorden op “Spectrum”

  1. Misschien doe ik het gedicht tekort, misschien begrijp ik het niet helemaal. Maar wat ik prachtig vind is: een aai/een lach/een samen. Dat is denk ik waar het om gaat. Korter en treffender heb ik het niet eerder gelezen.

    1. Wel wel…het zijn natuurlijk weinig woorden, je kan erover gekeken hebben 😉 Dank voor je bezoekje Peter.

  2. Ewel ………………………… hier word ik zooooo stil van …………………………….

    Ik ga deze echt een paar keer moeten lezen om het helemaal ……………….. te bevatten.

    En in de stilte …. moet ik ook stil vallen … oh ADD hoofd toch … welke reflectie geeft Fiducia Caro jou? …………..

    Juist ja …. tussen al het geluid de stilte detecteren …. ?? maar ik neem de uitdaging aan …. 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.