Nieuwsgierigheid cultiveren

Photo by Brianna Santellan on Unsplash

De vreemdste instructie die ik ooit kreeg in een cursus was toch wel ‘aars los!’
Maar ik zou mezelf niet zijn als ik dat dan ook niet ging proberen.
En inderdaad, even de tijd nemen om je lichaam te scannen en overal ontspanning in te brengen maakt echt wel een verschil als je een werk gaat brengen voor een publiek.

Het was overigens Tom Hannes die me die instructie gaf tijdens een cursus performanceteksten brengen.
Dat ander experiment dat hij ook ooit deed, me flink duwen terwijl ik al mijn aandacht bij het produceren van een klank had, vond ik toen enerverend.
Maar intussen kan ik er het nut van inzien.
Wat gebeurt er met je stem als je lichaam uitgedaagd wordt?
Ook daar, wat gebeurt er met je als je uit evenwicht wordt gehaald?

Ik vraag me af hoe ik vandaag in zo´n cursus zou stappen. Zou interageren. Zou performen.
Zoveel stabieler. Zoveel minder gefocust om toch maar mijn uiterste best te doen.
Ook op het werk heb ik die shift gemaakt. Waar ik tot pakweg een jaar geleden alles vijf keer zou hebben nagelezen vooraleer ik het aandurfde een ‘eigen creatie’ door te sturen, zet ik nu focus op de taak, doe wat ik denk dat moet gebeuren en stuur het door met de boodschap dat het een eerste ruwe versie is waar gerust aan mag gesleuteld worden.
En wat een opluchting dat geeft. Vaak is het trouwens op details na goed genoeg.
En als ik het dan na die evaluatieronde zelf nog eens bekijk, heeft de tijd ook weer gezorgd voor een heropgefriste blik.
Tweemaal winst.

Dus heb ik zonet de handtekening van mijn mail veranderd.
Ze bevat niet meer ‘let me fall if i must, the one i will become will catch me.’
Nu bevat ze een magische tekening die ik online opgesnord had nadat ik het kaartje zelf kocht gisteren. Vanochtend in een fijne chocolaterie heb ik het kaartje zorgzaam beschreven met een latte macchiato binnen handbereik.
Ook met een praline, maar die was al opgesmikkeld toen ik ging schrijven 😉

Wat er nu onderaan mijn mail prijkt?
Over magie die ontstaat als je loslaat.
Over magie die onstaat als je ontvankelijk bent.
Over de gloed die dan doorheen je lijf trekt. Eén met de dingen…

Ik heb vandaag ook aan iemand geschreven dat ik nieuwsgierigheid wil cultiveren.
Bij kinderen en jongeren die hun nieuwsgierigheid dreigen te verliezen. Daardoor geen zin meer hebben in leren.
Voor volwassenen die denken dat ze nu wel genoeg weten en vanuit die overtuiging het nieuwe niet meer besnuffelen.

En ik zou ook heel graag systemen zichzelf leren zien, zonder het zelf te moeten benoemen.
Graaiers laten zien hoe ze graaien.
Egoïsten laten zien dat hun systeem hen loskoppelt van het groter systeem waar ze deel van uitmaken.
Altruïsten laten ontdekken dat geven in een wereld van graaiers niet grenzeloos  werkt.

Maar dat ga ik allemaal vanavond niet meer doen.
De dag was goed. Ik ga een boek vastnemen en Leonard Cohen gezelschap houden in mijn huis.
Ja, soms heb ik beroemde gasten over de vloer 😉

2 antwoorden op “Nieuwsgierigheid cultiveren”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.