Speeltuin

Al die ondergesneeuwde herinneringen, die dan toch weer opborrelen als je zintuigen het juiste signaal krijgen en het één en ander triggeren.

Ik heb genoten van mijn museumbezoek. Op twee koppels na was ik de enige bezoeker. Ik heb me eerst in de cafetaria tegoed gedaan aan een koele chocolademelk bij mijn broodjes en ben vervolgens rond beginnen snuisteren. Nostalgie, herkenning en gemis. Een wirwar aan emoties. Blij en dankbaar om de rust en stilte.

Ik wou al heel lang opnieuw het speelgoedmuseum bezoeken. Had enkele kandidaat-compagnons waaronder mijn dochters gepeild naar hun zin om mee te gaan maar ben uiteindelijk dus alleen gegaan.

En daar ben ik blij om.
Mijn kunstenaarsafspraakje van vandaag.
Verwonderwandeling met in mijn hart het kleine kind in mij.

De spreuk die ik onderweg vond was:
‘We zijn niet gestopt met spelen omdat we ouder zijn geworden.
We zijn ouder geworden omdat we gestopt zijn met spelen.’

Mijn motto luidt: ‘Als waarden mogen leven, wordt ‘werken’ spelen.’
Dat prijkt op mijn CV. Daarom creëerde ik ook mijn waardenprofiel via Twegos.com, om mezelf alvast in kaart te brengen op vlak van waarden. Als dit blog al niet genoeg duidelijk maakt.

En wat hoort bij spelen? Proberen, mislukken, eruit leren, vallen, opstaan, opnieuw proberen, kleine succesjes, winnen, next level, verliezen…alles kwijt, risico´s nemen, uitreiken, samenwerken…
De spelregels volgen. Er nieuwe schrijven. Alleen of samen. Leiden en volgen. Lijden en verwonderen.
Een plek om te mokken of uit te huilen als de verlieservaring te groot is.

Het is grappig hoe tegenwoordig boeken in de rekken liggen of in online catalogi prijken over falen en ondernemerschap.

Vlaanderen gaat voor Failing forward

Ik ben het daar allemaal mee eens en vind het goed dat mensen op die manier ruimte krijgen om hun weg te vinden. Ik vrees echter dat het allemaal mooier klinkt op papier dan dat het in realiteit is. Want de geruchtenmolen maait luider en sneller dan de verlieservaring kan verwerkt worden. En het spel wordt allang niet meer eerlijk gespeeld. Valsspelers eisen je successen op en zetten desnoods je Joker voor joker.

Misschien moet ‘In den hoek’ terug worden uitgevonden.
Hoekje van bezinning.
Hoekje om wat spelletjes ‘van ego naar eco’ te spelen.
‘Wat hebben mijn klas/werkgenootjes nodig?’

‘Hier leren wij samen omdat we verder reiken dan onze eigen neus lang is’.
Dat zou ook een mooie zijn om op een bedrijfsmuur te zetten.
Of op een verkiezingspamflet. Waarom moeten partijen eigenlijk een coalitie trachten te vormen na de verkiezingen? Wat als we dat proces zouden omkeren? ‘Hier gaan wij samen voor, elk vanuit onze expertise die we belangeloos inzetten voor een fijne toekomst samen.’

Kiezer, bent u akkoord? Nuances? Meewerken?

Een speeltuin,…de definitie van dat woord vind ik eigenlijk te eng…

2 antwoorden op “Speeltuin”

  1. “… Ik ben het daar allemaal mee eens en vind het goed dat mensen op die manier ruimte krijgen om hun weg te vinden. Ik vrees echter dat het allemaal mooier klinkt op papier dan dat het in realiteit is. Want de geruchtenmolen maait luider en sneller dan de verlieservaring kan verwerkt worden. En het spel wordt allang niet meer eerlijk gespeeld. Valsspelers eisen je successen op en zetten desnoods je Joker voor joker.”

    Yep, ga ik helemaal mee akkoord.

    De spreuk die je onderweg vond, was mij al bekend en evenzeer gesmaakt trouwens.

    Benieuwd wat onder die ‘Failing Forward’ dan wordt verstaan en hoe hier hopelijk ook bestaansrecht (= tijd en ruimte) in wordt voorzien door onze maatschappij waarin de hoge mate van presteren (= omgekeerde van failing) en opbrengen nog steeds lijkt aan het roer lijkt.

    Inspirerende blogbericht met alweer aanzetten tot concrete handvaten voor mij, en taalkundig top om lezen. 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.