Liegen

Vanochtend heb ik me gerealiseerd dat ik gelogen heb tegen een goede vriend. Dezelfde goede vriend die me gisteren aan telefoon vroeg wat je in de nachtwinkel kan kopen.

En ik heb het hem dus nog niet verteld…

Hij had me gisterenavond laat nog laten weten dat hij goed had gelachen met mijn audio-spielerei. Vanmiddag had ik dan een berichtje teruggestuurd dat ik tot vijf voor twaalf geslapen had. Net op tijd om de wereld te redden. Mijn gefantaseerde bestelling van ‘een beetje nacht’ was dus op het juiste adres gearriveerd. 

Maar ik was in die mededeling uit het oog verloren dat ik aan zijn vrouw rond acht uur vanochtend ook een bericht heb gestuurd. Als antwoord op een bericht van haar. Dus was ik wel vroeger wakker!
Liegebeest dat ik ben 🙂

Mogelijk heeft haar bericht me wakker gebiept, zelfs dat weet ik niet meer. De schemerzone tussen slapen en waken. Ik herinner me wel dat ik een plasuitstap heb gemaakt – klinkt vreemd, daar ben ik me van ‘bewust’ – en vervolgens terug in bed ben gekropen en een geleide meditatie heb gedaan. Waarna ik dus terug in slaap ben gevallen tot vijf voor twaalf. En ik lag al rond half tien in bed. Echt niet meer normaal. Ik denk dat ik van geluk mag spreken dat ik me bijna nooit mijn dromen herinner…

Maar liegen. Ik dus…

Wat is dat eigenlijk, liegen? Waar ligt de grens van de waarheid?
Even de dikke van Dale erbij nemen. Die omschrijft het als ‘bewust onwaarheid, leugen spreken’. Het bewust-zijn is hier dus de indicator. Er staan nog wat leuke uitspraken bij zoals: ‘als men tegen vrouwen liegt, moet dat uit liefde gebeuren’ van A. Japin blijkbaar.
Schoon is dat. Uit liefde voor wie of wat kan je je dan nog afvragen, want het is toch allemaal een kwestie van perspectief.

Wanneer is iemand trouwens bij voldoende bewustzijn om het woord ‘liegen’ op zijn of haar uitspraken te mogen plakken? Ik ken mensen die liegen als overlevingsmechanisme. Die schijnen zich ook niet bewust van de tegenstrijdigheden in hun eigen uitspraken. En dan neem ik echt wel de context mee.

Ik heb even getwijfeld vanochtend of ik aan die vriend zou laten weten dat ik al dan niet bewust een deel van de waarheid had weggelaten. Is een deel van de waarheid weglaten ook liegen als het een vergetelheid betreft? 

Mmmmh, misschien heb ik dus niet gelogen. Was mijn bewust-zijn nog niet wakker genoeg om alle andere relevante feiten mee in rekening te nemen.
Het is toch allemaal niet simpel. Je zal maar rechter zijn. Of jury.

Ik heb van horen zeggen dat goed kunnen liegen een teken van intelligentie is bij kinderen. Ik heb één dochter die goed kon liegen en één dochter die een heel rijke verbeelding heeft maar zo eerlijk is dat het soms pijn doet.

En ik heb vanmiddag een bloem gehaakt voor aan mijn fietsstuur. Omdat ik het plastic exemplaar dat ik ooit vond (op de grond in de fietsenstalling nvdr) en dat enkele maanden mijn fietsgezelschap was, gisteren ben kwijtgespeeld. Het is net zo handig om met de hulp van wat kleur op het stuur mijn fiets te spotten aan het station.

Ik heb trouwens mijn eerste trui gebreid toen ik elf jaar was. 
Zou ze dat nu liegen? Zoja, waarom dan? 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.