Presteren

francisco-morais-81791

Photo by Francisco morais on Unsplash

‘Zal ik je alvast een week thuis voorschrijven?’ vroeg ze.
‘Neen’ antwoordde ik. ‘Gewoon voor vandaag.’

De huisarts probeerde me niet te overtuigen om langer thuis te blijven. Benadrukte wel dat het goed is dat ik mijn grenzen bewaak.
Maar hier zit ik. Zo slap als wat. Niet wetend of ik wel in staat ben om er morgen weer te staan. Of beter te zitten en mijn aandacht erbij te houden.
Maar ik wil niet langer thuisblijven. Daarmee lost het werk zichzelf niet op. Ik werk morgen een halve dag en doe de rest van de dag iets dat hopelijk weer mijn kaarsje doet oplichten. En met een beetje flow bekijk ik mezelf tegen het einde van de week alweer vanuit een ander perspectief.

Mijn therapeut heeft nog eens benadrukt dat hij in me gelooft. Dat hij gelooft dat ik het kan, dit niet al te evidente pad bewandelen, in combinatie met werken…en zorg dragen.
En ik? Wat geloof ik hier en nu?
Dat ik me beter zal voelen als ik iets constructiefs doe. Vandaar dit exploratief geschrijf.

Mijn jongste kwam daarnet vrolijk thuis van haar eerste rijles met instructeur. Omdat leren autorijden met papa niet al te goed wil lukken. Ze is nu een paar uur gaan werken. En de oudste stuurde me vanop skivakantie een mail zonder uitleg maar mét bijlage: haar punten van de afgelopen examens. Dan moet je als ouder strategisch te werk gaan in je antwoord. Heb er vooral liefde in gelegd. En ik hoop dat ze de domper van de examens die ze moet herdoen niet te veel laat doorwegen op haar skilatten. Ze heeft ook een paar mooie resultaten. Hopelijk lichten die haar gedachten hier en nu en ginder op.

De jongste zei me dat ze deze mail op dezelfde manier zou sturen. Geen uitleg en afwachten hoe mama reageert. ‘Met onderaan: ik zie je graag, kusjes van mama‘ voegde ze er lachend aan toe. En op dit eigenste moment doet die uitspraak me glimlachen. Blij dat de herinnering zich even aankondigde.

Mijn rugzak voor morgen is gemaakt. Seffens het eten alvast klaarmaken om straks nog slechts in de oven te schuiven.

Jawel, ik bof dat ik graag gezien word.

 

4 antwoorden op “Presteren”

    1. Onlangs wees een dichter me op de schoonheid van het woord ‘genegenheid’. Ik had er nog niet eerder bij stilgestaan. Moet ik meer doen. En wat variatie in mijn liefdesuitingen aanbrengen, dat ook misschien. 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.