The magic of beginnings

jelleke-vanooteghem-340024

Photo by Jelleke Vanooteghem on Unsplash

Eergisteren vond ik deze spreuk in mijn mailbox: ‘And suddenly you know: It’s time to start something new and trust the magic of beginnings.’
Een uitspraak van Meister Eckhart, een mysticus die leefde van 1260-1328, als ik het Internet mag geloven.

Het is inderdaad magie, nieuwe dingen aanvatten.
Ooit zei iemand me dat ik een novelty seeker ben. Die zich steeds in nieuwe dingen vastbijt, die doorgrondt en vervolgens weer uitkijkt naar nieuwe mogelijkheden.

Ik had begin december een splinternieuw luxe gastenboek aangekocht als geschenk aan mezelf. Laten inpakken en al. De bestemming kreeg vorm nadat ik mijn nieuwe beginnings in kaart bracht.
Cadeautje vastgenomen en helemaal verrast door de inhoud.
Dankjewel Ikje. Jij kent me goed. 🙂
Ik vul het boek zorgzaam met belangrijke mijlpalen, aanmoedigingen en curiosa.
Mijn kunstwerk. Elke dag een beetje kunstiger.

Vandaag mijn eerste werkdag van het nieuwe jaar.

Wat de heenrit me gaf:
‘Stopt daarmee!
Gij gat noeit nimier mee.
Stopt me ma oat te dagen.
Van wie is die GSM?

Neije, ni van aa, van a zuster.
Wacht ma tot a straf.
Gij had thoas moeten blaven.
Gij gat noeit nimier mee.’

De derde halte ebt het afkafferen stilletjes weg. Tot hervonden rust.

De conductrice geeft zichzelf op haar beurt een frons en wat gemompel als ze mijn halftijdse treinkaart aanneemt.
‘Ik vul de kaart altijd voor de hele dag in.’
KNIP
Alstublieft’…
strompel strompel.
‘Goeiemorgen.’ …
[achterbuur toont in mijn gedachten zijn abonnement.]

En wat zou ze gedaan hebben als ik had gezegd…
Of neen, laat ik die gedachtenoefening maar niet doen deze keer.

De terugrit gaf me een Italiaans telefoongesprek op de bank achter me. En twee banken voor me fantaseerde ik dat de diepgevooisde Vlaamsche uitingen antwoorden waren aan mijn achterbuur.
Lost in trainslation.
Met de glimlach verbonden langsheen de spiegelende ruiten.

Tijd om mijn gastenboek erbij te nemen.
Zodat ik op dag twee niet achter geraak op mijn kunstschema.

Wat zegt u? U wil weten of ik tussen de treinritten gewerkt heb?
Zeg me eerst wat werken is. Dan zal ik er eens over nadenken.

Warme groet,
Uw eeuwige speelvogel 🙂

 

 

 

 

 

 

3 antwoorden op “The magic of beginnings”

  1. Mooi stuk! Als we blijven spelen speelt in de ooghoeken een blijvende glimlach mee. Nog een vraagje: noeit niemeer (mee). Die dubbele ontkenning, is dat Algemeen Vlaams of meer speciaal uit het Antwerpse taalgebied? Ik heb ooit iemand horen zeggen: Ik zie niks niemeer… Die man sprak geloof ik Antwerps.

    1. Dank voor je waardering Peter. Een leerkracht Frans zei ooit dat ‘ons’ dialect veel Franstalige trekjes heeft…’ne plus jamais’…lijkt qua constructie wel een beetje op ‘noeit nimeer’. Of dat alleen in Antwerps taalgebied is of breder, kan ik je jammer genoeg niet vertellen …omdat ik geen kennis heb, alleen observatievermogen 🙂

      1. Dat laatste waag ik te betwijfelen 🙂 Maar dat het Frans een invloed heeft (gehad) op het Vlaams wil ik wel geloven. Het Afrikaans heeft ook zoiets. Uit een liedje: Je moe nie huil nie. Wat daar nu weer de reden van is, weet ik niet.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.