Een bladzijde

larry-chen-45705Photo by Larry Chen on Unsplash

Misschien is dit een zalige dag om te schrijven. Of om naar buiten te gaan. Mensen te kijken, te beluisteren. De zondag te lezen in de ogen van kinderen.
Neen, schrijven lonkt me.

Gisteren schreef ik me bijna in voor een workshop ‘liefdesbrieven schrijven’.
En ik heb niet eens een lief. Maar ik vond de idee om eens in volle aandacht aan iemand een heel persoonlijke brief te schrijven wel fijn.
Al denk ik dat ik het inschrijvingsformulier uiteindelijk niet verstuurd heb.
Ik zal wel zien of mijn persoonlijke bevestigingsbrief volgt.

Misschien speelt ‘brieven aan een jonge dichter’ van Rainer Maria Rilke bij deze oprisping wel een rol. Een werk om te savoureren. In kleine porties, met volle aandacht. Elk woord proevend. De tijd overbruggend.

Misschien wil ik u wel een brief schrijven.
Ja u, lezer.

Omdat ik dankbaar ben dat u mij leest. Af en toe terugkomt om te kijken of er iets nieuws staat.
Wel vreemd anders om u te schrijven zonder dat ik u ken. Niet te weten wat u fijn vindt. Misschien houdt u ook van brieven. Of misschien vindt u ze gênant en weet dan vooral niet wat terug te schrijven.
U hoeft niets terug te schrijven. Althans niet aan mij. Geniet maar gewoon van de woorden die ik hier aan elkaar rijg. Tot zinnen. Alinea´s. Een brief. Speciaal voor u.

Misschien lijkt u een beetje op mezelf en herkent u zich in mijn schrijfsels. Dat idee vind ik wel fijn. Dan ben ik een beetje minder ‘allenig’.
Of bent u één van de lezers die wel geïnspireerd geraakt door wat ik schrijf. Zo heb je er naar het schijnt ook. Dan zou ik wel willen weten wat u ermee doet. Stiekem…
Ja, ik ben best wel nieuwsgierig.

Een uur geleden had ik een heel andere tekst geschreven. Eentje waarvan ik twijfel of ik hem alsnog zal delen op dit blog. Hij zit nog veilig opgeborgen nu. Past wel bij de foto die ik eerder uitkoos. Maar ik ga voor dit blogbericht dadelijk een andere foto kiezen.

Wel fijn om zo in stilte, de blik op mijn tuintje, aan u te schrijven.
Waarom moeten persoonlijke brieven altijd gericht zijn aan mensen die je kent? Het zou nog mooier geweest zijn als ik deze brief met de hand schreef en met de post aan u bezorgde. Misschien doe ik dat nog wel eens. Met kerst of zo.

Ik hoop vooral dat u geniet van een fijne zondag. Schrijvend. Of observerend.
Of wat u ook aan het doen bent.
Lezend, op dit eigenste moment blijkbaar.
Het was fijn me even tot u te richten.
Dankuwel voor het lezen!

2 antwoorden op “Een bladzijde”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.