Detox

lauren-mancke-63448

Photo by Lauren Mancke on Unsplash

‘Als het leven je citroenen geeft, is het om detox-thee te maken.’
Dat schreef mijn oudste dochter op de achterkant van een kaartje dat ze me een poos geleden gaf. Zomaar. Op de voorkant het beeld van een vrouw die twee schijfjes citroen voor haar ogen houdt. Ik koester het kaartje. En vind het ook een wijze boodschap.

En mijn jongste knutselde voor één van mijn verjaardagen een kaartje met een strik.  Aan de achterkant drie vakjes en daarboven de boodschap ‘drie kussen voor wanneer je ze nodig mocht hebben’. De vakjes zijn nog leeg. Ik behoed me ervoor om kussen te bedelen. Ik krijg ze liever spontaan omdat ik ze verdien.

Er zijn dingen die ik niet verdien. Maar die logisch gaan klinken zodra ik me in de schoenen van de tegenpartij nestel en begin te redeneren vanuit dat standpunt. Voor even. Want persoonlijk vind ik het vaak beklemmend in de schoenen van een ander. Zelf durf ik ook al wel eens een paar schoenen te kopen die een half maatje te klein zijn, maar dat rekt op als je ze wat langer draagt.

Ik begrijp veel. Teveel denk ik.
Geen gedrag is vreemd als je de context in rekening brengt.
Een dierbare vriend bevestigde me onlangs dat ik echt wel op mijn gevoel mag vertrouwen. Als dat neen zegt, moet ik volgens neen handelen.
Al te vaak heb ik door vanuit het perspectief van een ander te kijken en van daaruit te redeneren, mezelf geweld aangedaan. Maar aangezien ik mezelf hoe langer hoe liever begin te zien, wordt het hoog tijd om mijn grenzen duidelijk aan te geven.

Zo…ik kan er weer even tegen.
Goh, ik sta toch telkens weer versteld hoe krachtig dat schrijven werkt voor mij.
Nu even een detox-theetje halen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.