Bewustheid

mauro-mora-85112

‘Ik hoop dat hij eens een klein accidentje heeft en dat hij het dan inziet.’

Stilte.

‘Dat het dan hopelijk wel bij een klein accidentje blijft.’
‘Als ik naast hem zit let ik altijd mee op.’
‘Ja, ik doe dat ook maar ik weet soms niet dat ik het juist zeg want ik heb mijn rijbewijs nog niet.’

‘Maar hij rijdt zo graag hé.’

‘Laatst zat hij te toeteren aan een zebrapad waar net iemand overstak.
Ik zei pépé, die mevrouw heeft voorrang.
En toen zei hij: ja maar ze zag mij toch afkomen, dan wacht ge toch.
En hij rijdt vaak heel kort bij fietsers en stilstaande auto´s, dan ben ik altijd bang dat hij er tegen gaat zitten.’

Stilte.

‘Ik zal je straks wel naar huis rijden.’

Ik die deze conversatie oppik in de trein en denk aan de eveneens hoogbejaarde snaak uit mijn buurt. Hoe hij aan de bakker steevast zijn kleine auto half de stoep op rijdt om vervolgens zijn deur open te gooien zonder achterom te kijken, zich in slow motion uit zijn wagen te manoeuvreren met zijn oog op de bestemming.

Mijn wagen, mijn vrijheid.

Maar tot waar reikt die vrijheid?
Tot over de grens van de veiligheid van een ander?
Volstaat het hier om te hopen dat het goed afloopt?
Of mag er al eens ingegrepen worden?
Mag er al eens een test worden ingevoerd vanaf een bepaalde leeftijd of omstandigheid?
Al is het maar een oogtest.
Of een test op reactiesnelheid.

Onlangs was een vriendin in paniek. Ze was bijna met haar wagen de gracht in gereden. Ze was bang dat haar arts boos zou zijn omdat ze de wagen had genomen.
Het tegendeel was waar. Hij verontschuldigde zich dat hij onvoldoende mogelijke neveneffecten van de medicatie had benadrukt.

En u, welke medicatie neemt u?
En hoe alert bent u nog na een hele dag stressen op het werk?
Of ´s ochtends, nog half wakker. Ah neen, dan staat u in de file. Weinig risico aan verbonden.

Stout van me.

‘Wanneer was u voor het laatst stout?’
Die vraag heb ik onlangs beantwoord in het kader van een vooronderzoek naar specifieke herinneringen. Dit geheel terzijde.

Maar evengoed. Waar raakt uw vrijheid de grens van een ander?
Waar weet u dat u ‘stout’ bent en doet u het toch?
En hoe praat u uw eigen gedrag dan goed?

Neen, ik hoef de antwoorden niet te kennen.
Ik vroeg me gewoon ‘hardop’ af of u zich die vragen soms ook stelt.
Ik vind dat wel leerrijk, mezelf zo onder de loep nemen. Maakt me ‘bewuster’.

Confronterend vaak, dat wel.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.