(Data)manipulatie: een verkenning

braydon-anderson-105552

Het sluimert al langer…via diverse berichten word ik deze richting uit geduwd.

Die van het schrijven dus. Over manipulatie van data, over manipulatie van mensen, rechtstreeks of onrechtstreeks, bewust maar meer nog onbewust.
Over de impact van dat alles op de geestelijke gezondheid. En ik heb geen flauw idee of dat al onderzocht is. Maar ik hoor mezelf afgelopen woensdag nog tijdens een receptie verkondigen dat ik voorspel dat het aantal psychoses zal toenemen. En dat het voor de hulpverleners in de geestelijke gezondheid steeds moeilijker zal worden om de waan in het verhaal van de realiteit te onderscheiden.

En dan worden we daar lekker met zijn allen angstig van en gaan we daarnaar handelen. Of kan het ook anders?

Ik heb het al eerder gezegd en geschreven: mijn hoopverlener is vertrouwen. Waar ik ook hang of steek, vertrouwen haalt me terug naar het hier en nu en wijst me op ‘de nodige actie’.

En ja, ook ik heb het gevoel dat ik gemanipuleerd word. Dat mijn computer gemanipuleerd wordt. Want dat kan toch, niet?
Ik had het nooit eerder voorgehad dat ‘iets’ beslist om twee namen van files die ik toevoegde aan een mail te verwisselen. Tot nu.
Ik had het ook nog nooit eerder voorgehad dat ik een file toevoegde aan een mail, dubbel checkte, op ‘verzenden’ drukte en ik in mijn verzonden berichten geen bijlage vond. Als mijn correspondentiepartner me er al niet op wees.
En ik had het nog maar beperkt voorgehad dat een programma bleef hangen. Of een sms niet toekwam. Of mijn internetverbinding mank liep.
Gelukkig rijden de auto´s straks zelf en vermijden we al die menselijke fouten. Toch?!

Hoe mijn brein dan redeneert als er iets ‘vreemds’ gebeurt?

  1. wie houdt me hier voor de gek
  2. niet erg, gewoon loslaten, ik herstel het wel
  3. de anekdote rondvertellen en veel te hard lachen met het voorval.
  4. tot daar. Maar me toch af en toe eens afvragen hoe het nu ‘echt’ zat
  5. er eventueel wat woorden aan wijden op deze blogpagina

Ach, manipuleren we niet allemaal onze omgeving? Zelfs zwijgen is manipuleren. Zelfs kijken is manipuleren.

We hebben nu gewoon wat meer kennis en technologie tot onze beschikking om het efficiënter te doen.

Het artikel dat Stef Kuypers een tijdje geleden schreef, ‘Entering the Era of Psychological Warfare’ is dus wel angstwekkend, maar overkomelijk.

Als mensen je gaan bewerken en angst aanpraten om zo je handelen te beïnvloeden, dan werken we inderdaad in een richting die niet zo gezond is. Is het niet eerder door het bewustzijn te verruimen dat we die angst leren hanteren? Counteren zelfs?
Door te beslissen eruit te stappen.

Ik ben ervan overtuigd dat ik beïnvloed word. Zelfs al ben ik amper actief op sociale media, kijk of beluister ik zelden nieuws en beweeg ik me niet in politieke kringen. Maar ik ben me ervan ‘bewust’ dat ik beïnvloed word.
Je eigen handel en wandel zowel initiëren, beleven als waarnemen, daar schuilt, volgens mijn kleine rechterteen, de sleutel om met manipulatie om te gaan.

En in het onderhouden van verbinding met mensen die je vertrouwt. Mensen wiens waarden en intenties zuiver aanvoelen. Aan wie je die kleine vreemde gebeurtenissen kan melden (oh, nu maken ze een film à la ‘The Truman Show’ over mij!) waar je samen mee om dagdagelijkse fratsen kan lachen en met wie je je waarden kan aftoetsen en fris houden.

En waarom niet, jij die in alle stilte en eenvoud je waarden verder uitpuurt. In de paasvakantie bijvoorbeeld.

Maar laat mij jou vooral niet beïnvloeden. Ik zou niet willen dat ik betekenis had.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.